(H)eerlijke voeding is goed voor de aarde - Deel 5 Fruitdranken

wat is het verschil tussen boter en margarine. Is roomboter wel gezond? 

2-3-2026

Er wordt heel veel getransporteerd over de wereld. Zo ook sinaasappelsap. Sinaasappels worden misschien wel in een hotel uitgeperst, maar het sinaasappelsap  uit de supermarkt wordt meestal in de zuidelijke landen gevriesdroogd. Het water en de vezels gaan er dan uit. Wat er overblijft is een concentraat. Het is dan een houdbaar product geworden, dat je gemakkelijk over de hele wereld kunt vervoeren. Op de plek van bestemming wordt aan het concentraat water toegevoegd en dan heb je weer sinaasappelsap. Goed voor de voedingsindustrie, niet voor ons als consument.

Waarom niet?

Volgens wetenschappers is een sinaasappel gezond en sinaasappelsap ongezond. Maar in sinaasappelsap zit toch vitamine C hoor ik u zeggen. Ook zit er nogal wat kalium in en dat is toch ook heel goed voor ons hart en voor de spieren? Ja, en toch….

Sinaasappelsap.

In een glas sinaasappelsap zitten eigenlijk geen vezels meer. Althans niet de onverteerbare vezels. In één glas van 200 ml zitten ook 4 – 5 suikerklontjes. Dat is 18 gram suiker. De suiker (sucrose) die in de sinaasappelsap zit komt via de maag in de twaalfvingerige darm terecht. Die staat in verbinding met de lever. De suikers uit het sap kunnen nu zo in de lever terecht komen. De glucose wordt opgenomen, maar de fructose niet. De energiefabriekjes ( de mitochondriën) kunnen fructose niet opnemen en door een ingewikkeld proces wordt het dan uiteindelijk levervet. En fructose vinden we nou juist zo lekker omdat het heel zoet is. Om al dat vet weer uit de lever te krijgen is insuline nodig. Als er veel levervet verwijderd moet worden, kan er insulineresistentie ontstaan en dat kan diabetes veroorzaken.

Een sinaasappel.

Hoe zit het dan als je gewoon een sinaasappel zou eten? Daar zit ook suiker in: glucose en fructose. Ook die komt in de twaalfvingerige darm terecht, die zich direct achter de maag bevindt. Maar daarnaast krijg je ook alle vezels uit de sinaasappel mee. De onverteerbare vezels vormen daar een soort visnet en de verteerbare vezels blijven daarin hangen. Dat kun je op een Electromicroscoop zien als een witte gel laag. De suiker kan nu niet naar de lever omdat die nu afgeschermd wordt door dat laagje vezels. De suikers gaan verder de dunne darm in. Zo beschermen de vezels je lever voor opname van suikers. Ze doen ook nog iets anders: via het hormoon Leptine wordt aan de hersenen doorgegeven dat je vol zit en moet stoppen met eten. Terwijl we zonder problemen een glas sinaasappelsap opdrinken ( van 4 – 5 geperste sinaasappels), kan ons lichaam in principe niet zo maar 4 of 5 sinaasappels achter elkaar opeten. Die Leptine werkt dus samen met de vezels als een natuurlijk beschermmechanisme.

Conclusie:

Ons lichaam kan eigenlijk niets met fructose zonder vezels. Sterker nog: we belasten daar alleen maar onze lever mee. Fructose zonder vezels is eigenlijk geen voeding en bij teveel ervan een gif. (!) De voedingsindustrie die sinaasappelsap, appelsap en andere vruchtensappen maken, denken alleen aan marktaandeel en winst maken. Niet aan onze gezondheid. 

(Gebaseerd op het boek Metabolical van professor Robert Lustig en de onafhankelijke onderzoeken van de UCSF universiteit. (bewerkt door Willem Mulder).